عشق زمینی

عاشق مشوید اگر توانید تا در غم عاشقی نمانید

متن های زیبا و آموزنده

توی یک دیوار سنگی

                                دو تا پنجره اسیرن

                                                                   دو تا خسته دو تا تنها

                       

                                یکی شون تو یکی شون من

دیوار از سنگ سیاهه

                                   سنگ سرد و زرد و خارا

                                                                        زده بغض بی صدایی

                              به نوای خسته ما

نمیتونیم که بجنبیم

                                 زیر سنگ این دیوار

                                                                  همه عشق من و تو

                              قصه هست قصه دیدار

همیشه فاصله بوده

                                   بین دستای من و تو

                                                                   با همین تلخی گذشته

                           شب و روزای من و تو

راه دوری بین ما نیست

                                      اما باز اینم زیاده

                                                                    تنها پیوند من و تو

                               دست مهربون باد

ما باید اسیر بمونیم

                                  زنده هستیم تا اسیریم

                                                                      واسه ما رهایی مرگه

                                   تا رها بشیم می میریم

کاشکی این دیوار خراب شه

                                           من و تو با هم بمیریم

                                                                         توی یه دنیای دیگه

                                  دستای همو بگیریم

شاید اونجا توی دلها

                               درد بیزاری نباشه

                                                            میون پنجره هاشون

                               دیگه دیواری نباشه

 


آنکس که مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود که به شوق من امده باشد رهگذري بود که روي برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها همان اوازي بود که من گمان مي کردم ميگويد: دوستت دارم
———————————————————————
اقتدار دل شکسته به اندوهي ست که سروده نمي شود.

————————————————————————
زماني كه كنار رودخانه بودم نگاهم به قله ي كوه بود
به قله ي كوه كه رسيدم سراپا محو تماشاي رود شدم
————————————————————————-
دنيا به مثال کوزه اي زرين است اين آب کمي تلخ کمي شيرين است
از دوست جدا شدن چه سخت است اين بازي تلخ سرنوشت است
مرغ شب خوابيد و من از گريه بيدارم هنوز گر چه رفتي از برم مشتاق ديدارم هنوز
شمع سوزان توام اين کونه خاموشم نکن از کنارت ميروم اما فراموشم نکن

——————————————————————-
هلن كلر مي گويد:'’ هنگامي كه دري از خوشبختي به روي ما بسته ميشود ، دري ديگر باز مي شود ولي ما اغلب چنان به دربسته چشم مي دوزيم كه درهاي باز را نمي بينيم

————————————————————

زندگي مثل پيانو است ، دكمه هاي سياه براي غم ها و دكمه هاي سفيد براي شادي ها . اما زماني ميتوان آهنگ زيبايي نواخت كه دكمه هاي سفيد و سياه را با هم فشار دهي
————————————————————————
بخشش آن نيست که چيزي به من بدهي که من از تو بيشتر به آن نياز دارم، بلکه آن است که چيزي را به من ببخشي که خودت بيشتر از من به آن احتياج داري.
—————————————————————————-

کاش ميدانستي که درون قلبم خانه اي داري تو که هميشه آنرا با شفق مي شويم و با آن ميگويم که تويي مونس شبهاي دلم کاش ميدانستي باغ غمگين دلم بي تو تنها شده است و گل غم به دلم وا شده است کاش ميدانستي که درون قلبم با تپشهاي عشق هم صدا هستي تو .کاش ميدانستي که وجود تو و گرماي صدايت به من خسته و آشفته حال زندگي مي بخشد کاش ميدانستي……. کاش مي دانستي

—————————————————————————-
اگر کسی می گوید که برای تو می میرد دروغ میگوید!!! حقیقت را کسی میگوید که برای تو زندگی می کند
———————————–
تنها كساني كه مارا ميرنجانند. عزيزاني هستند كه هميشه كوشيده ایم از ما نرنجند.
————————————
پس از آخرین دیدار با دوستانت یادت باشد که ، به دوستانی فکر کن که دیگر فرصتی برای در آغوش کشیدن یکدیگر ندارند
—————————————-
بعضي فکر مي کنند منصفانه نيست که
.خدا کنار گل سرخ خار گذاشته است
.بعضي ديگر خدا را ستايش مي کنند که کنار خارها گل سرخ گذاشته است
———————————–

در پناه حضور سبز تو ، طوفان غم ، مرا جا می گذارد . در کنارت ژرفای آرامش را احساس میکنم و بی تو سیل بی رحم تنهایی مجالم نمی دهد
———————————
اگر از پايان گرفتن غم هايت نا اميد شده اي ، به خاطر بياور زيباترين صبحي که تا به حال تجربه کرده اي مديون صبرت در برابر سياهترين شبي هستي که هيچ دليلي براي تمام شدن نمي ديد …
————————————-
اگر مي دانستي چه قدر دوستت دارم
هيچ گاه براي آمدنت باران را بهانه نمي کردي
رنگين کمان من!!!
————————————–

انسان ها دو دسته اند :

آن هايي که بيدارند در تاريکي و

آن هايي که خوابند در روشنايي .

————-

+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 8:50 قبل از ظهر  توسط سارا   |