پر از غصه
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم خرداد 1389ساعت 1:18 قبل از ظهر توسط سارا
X
عاشق مشوید اگر توانید تا در غم عاشقی نمانید
اشک چشات دورغیه قسمات دروغیه
با اون چشات گولم نزن طرز نگات دروغیه
درد دلامو میگمو طعنه به تو نمیزنم
خودت می خوای که من ازت به سادگی دل بکنم
منو تو گریون میکنی با طعنه های نا به جا
خدا کنه سرت بیاد همون که اومد سر ما
نفرین من کاری نکرد خدا خودش کاری کنه
تقاسمو بگیره و اشک از چشات جاری کنه
الهی دردای دلم بشه طلسمه پای تو
غصه و درد و غم بشه لحظه به لحظه های تو
خدا کنه که آه من بگیره اون دامن تو
روزای روشنم برات بشه شب سیاه تو
کوه به کوه نمیرسه آدم به آدم میرسه
خدا اون روز رو نیاره دستم به دستت برسه
من اگر دختر تمرین شده ی اندوهم
اگر از نسل گل هرزه به روی کوهم
اگر در دار جهان واژه ی یک احساسم
تو همان آدمک چوبی پیمان شکنی
که فقط لایق اتش زدنی
خوابم زچشم بر نمی آید
اندوهگین و غم زده می گویم
شاید ز روی ناز نمی آید
چون سایه گشته خواب ونمی افتد
در دامهای روشن چشمانم
میخواند ان نهفتهٔ نا معلوم
در ضربه های نبض پریشانم
مغروق این جوانی معصومم
مغروق لحظه های فراموشی
مغروق این سلام نوازشیار
در بوسه و نگاه و هم آغوشی
می خواهمش در این شب تنها یی
با دیدگان گمشده در دیدار
با درد،درد ساکت زیبایی
سر شار، از تمامی خود سرشار
می خواهمش که بفشردم بر خویش
بر خویش بفشرد من شیدا را
بر هستیم بپیچید،پیچد سخت
آن بازوان گرم و توانا را
درلا بلای گردن و موهایم.
گردش کند نسیم نفسهایش
نوشد،بنوشدم که بپیوندم
بارود تلخ خویش به در یایش
وحشی وداغ وپر عطش ولرزان
چون شعله های سر کش با زیگر
درگیردم،به همهمه در گیرد
خاکسترم بماند در بستر
در آسمان روشن چشمانش
بینم ستاره های تمنا را
در بوسه های پر شررش جویم
لذات آتشین هوسها را
می خواهمش دریغا،می خواهم
می خواهمش به تیره،به تنهایی
می خواهمش به گریه،به بیتابی
می خواهمش به صبر،شکیبایی
لب تشنه مبدود نگهم هر دم
در حفره های شب،شب بی پایان
او،آن پرنده، شاید میگرید
بر بام ﻴﻚ ستارهٔ سر گردان
