+ شنبه بیست و پنجم اسفند 1386ساعت 11:20 بعد از ظهر توسط سارا |
نفهميدم چه شد ... ديدم رفته اي!
بعد يک دفعه دلم خواست همه ي باورهاي تلخم را بريزم دور؛
"عشق در نرسيدن است. با وصل، عشق مي ميرد."
نفرين به باورهايم!
بعد يک دفعه دلم خواست همه ي فاصله ها را پاک کنم؛
"هميشه فاصله اي هست"
نفرين به فاصله!
بعد نگاه کردم ديدم، چه تنها شده ام. ديدم چه قدر دلم هوايت را کرده است
+ شنبه بیست و پنجم اسفند 1386ساعت 11:11 بعد از ظهر توسط سارا |
گریم گرفت٬ واسه نگاش٬ وقتی که اشکاشو دیدم وقتی که میسوخت زیر لب٬ صداشو من میشنیدم گــــریم گرفت وقتی کــــــــــه گفت مدتیه تنها شده کســـــــــــی نموند کنارش و میونه شب رها شده دلم نسوخت٬ دلم شکست٬ برای غربت چــشاش برای بغضـــــــــــی که نشست میونه باغچه صداش چقـــــــــــــــــــدر شبیه خودمه تصــــــــویر توی آینه مات و سیاه و خطخطی آخ ایــــــــــــــــن جنازه منه گـــــــــــــریم گرفت آخه چرا؟ نامهربونی تا چه حد؟ ایـــــــــــن زخم بـــــــــــی هویتو کی به دل ترانه زد گــــــــــــــــریم گرفت آخـــــه چرا اینقده بی محبتیم به جـــــــــــای بارونی شدن ٬ خیس سراب عادتیم تصـــــــــــــــــــــــــــــویر توی آینه چقدر شبیه خودمه مـــــــــــــــن و منه همیشگیم ٬ فاصلمون یک قدمه
+ دوشنبه یکم بهمن 1386ساعت 8:12 بعد از ظهر توسط سارا |
+ دوشنبه یکم بهمن 1386ساعت 8:10 بعد از ظهر توسط سارا |
ا ز پس شيشه عينك استاد سرزنش بار به من مينگرد باز در چهره من مي خواند كه چه ها بر دل من مي گذرد مي كند مطلب خود را دنبال بچه ها عشق گناه است گناه واي اگر بر دل نوخواسته اي شكر عشق بتازد بيگاه مينشينم همه ساعت خاموش
با دل خويشتنم دنيايي است در دلم با غم تو دنيايي است مبصر امروز چو اسمم را خواند
رفقايم همگي خنديدند
كه جنون گشته به طفلك غائب
بچه ها هيچ نمي دانستند
كه من اينجام و دلم جاي دگر
دل آنها پی درس است وكتاب
دل من در پس سوداي دگر
من به ياد تو و آن خاطره ها
ياد آن دوره كه بگذشت چو باد
باز از چهره من مي خواند
از پس شيشه عينك استاد
ولي آيا چه كسي در دل من
نقش زيباي تو را پاك كند
درس من ....
دانش من.....
استادم...؟
+ شنبه بیست و چهارم آذر 1386ساعت 0:25 قبل از ظهر توسط سارا |
+ شنبه سوم شهریور 1386ساعت 8:12 بعد از ظهر توسط سارا |
براي گريه هايم مرحمي بودي ولي افسوس باید مي رفتي .... براي بودنت من لحظه هارا به عقب بردم وتو در چشمهاي گريه آلودم نگاه کردي ولي افسوس باید مي رفتي ..... نمي دانم چرا گفتي: ميان من وتو فرسنگها فاصله است کاش ميشد تا برايم بار ديگر قصه ميگفتي ولي افسوس بايد مي رفتي ..... چه آسان کوله بارسفرت را بستي آيا ميداني چه عاشقانه پشت سرت گريستم؟ وهق هق شبانه ام قلب ستاره هاي غريب را لرزاند آيا ميداني؟
+ شنبه سوم شهریور 1386ساعت 7:41 بعد از ظهر توسط سارا |
+ دوشنبه چهارم تیر 1386ساعت 9:46 بعد از ظهر توسط سارا |
سلام به تو بهار عاشقونه
نمیدونم چی شد رفتی ز آشیونه
قلب منو شکستی ای بی وفا
اشک منو می خواستی تو؟آخه تا کجا؟
میدونستم که منو یه روزی تنها میزاری
میری و قلب منو تو کوچه ها جا میزاری
درسته که تو منو دوسم نداری
ولی دوست ندارم که منو تنها بزاری
اگه عاشقت نبودم به خدا
می رفتم از زندگی تو بی جای پا
به من میگی آزارم نده تورو به خدا
باشه اگه بخوای باید برم پیش خدا
اون وقت دیگه از دست من راحت می شی
از دست شعرامم حتی دیگه راحت می شی
ولی بدون که عشق من بی انتها ست
هر جای دنیا که باشی قلب منم پیش شماست
+ دوشنبه چهارم تیر 1386ساعت 9:30 بعد از ظهر توسط سارا
خدایا ببین این دو چشم پر آبم
ببین این دو چشم نرفته به خوابم
در این ظلمت شب در این بی قراری
نصیبم نکردی به جز آه و زاری
چرا سرنوشتم ز غم زاده ای؟
چرا قلب عاشق به من داده ای؟
سخن های نا گفته ی من خدایا
در این سینه ی خسته تا کی بماند
خدایا صبوری دل را طبیبم
چگونه نبیند چگونه نداند
چرا سرنوشتم ز غم زاده ای؟
چرا قلب عاشق به من داده ای؟
تو با من سر مهربونی نداری
تو با قلب رنجور من کینه داری
من از دست تو سر به مستی سپارم
دگر طاقت این همه غم ندارم
چرا سرنوشتم ز غم زاده ای؟
چرا قلب عاشق به من داده ای؟
+ دوشنبه چهارم تیر 1386ساعت 9:14 بعد از ظهر توسط سارا
چرا با رفتنت قلبم را شكستي؟
برو اما بدان بيهوده رفتي
گمانم يك نفر در بين ما بود
كه تو با خاطر آسوده رفتي 
+ شنبه بیست و ششم خرداد 1386ساعت 7:41 قبل از ظهر توسط سارا
+ پنجشنبه سیزدهم اردیبهشت 1386ساعت 4:20 قبل از ظهر توسط سارا |
+ یکشنبه نهم اردیبهشت 1386ساعت 1:7 قبل از ظهر توسط سارا |
رفتی از یادم دیگه واسه همیشه دل من دیگه برات تنگ نمیشه ولی اینو بدون دیگه واسه همیشه با رفتنت دنیا دیگه تموم نمیشه
+ سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1385ساعت 2:25 قبل از ظهر توسط سارا |
سلام کسی که تو دلم درخشید من دیگه دوست ندارم من واسه اون کسی که دوسش ندارم نمی تونم شاخه گل بیارم بین تو و اون روزا کلی فرقه تو آسمونت پر رعد و برقه نه مهربونی نه واسم می خندی هر دری رو می زنم می بندی کو اون همه شعرهای عاشقونه کی بود بهم می گفت سلام بهونه از چشم من افتادی نازنینم دوست ندارم دیگه تو رو ببینم اگه دلت همین حالا بشکنه بهتر از اوارگی های منه من کسی رو میخوام که عاشق باشه اول و اخرش شقایق باشه من کسی رو میخوام که نیست مثل تو پشیمونم دوست ندارم برو پشیمونی گر چه نداره سودی خوب شد که فهمیدم بدی به زودی
+ یکشنبه بیست و دوم بهمن 1385ساعت 11:42 بعد از ظهر توسط سارا |
دیدم در آن کویر درختی غریب را
محروم از نوازش یک سنگ رهگذر تنها نشسته است بی برگ و بار زیر نفس های آفتاب در التهاب در انتظار قطرهء باران در آرزوی آب ابری رسید چهره درخت از شعف شکفت. دلشاد گشت و گفت: <<ای ابر ، ای بشارت باران! آیا دل سیاه تو از آه من بسوخت؟>> غرید تیره ابر.... برقی جهید و چوب درخت کهن بسوخت.... من چون آن درخت سوخته ام در کویر عمر.... ای کاش خاکستر وجود مرا با خویش می برد باد
+ چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 2:45 قبل از ظهر توسط سارا |
نگاه تو دلتنگتر از ابر پاییز
غم چشمهای تو را دوست دارم
صدای تو چون رویش سبز و خاموش جنگل
طنین صدای تو را دوست دارم
شبی چون شهاب
فروزنده ، تابنده ، افتنده ، میرنده ، ناگه
به صحرای دلم پا نهادی
در این دشت بی آفتاب و ستاره
گل من ، گل من
فقط جای پای تو را دوست دارم
نمی خندی آخر که بشکفم از هم
بخواهی ، نخواهی ، بدانی ، ندانی
گل ابری ام ، های های تو را دوست دارم
میان چنین خنده های فروشی غریبم ، غریبم
من آن قصه آشنای تو را دوست دارم....
+ چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 8:26 قبل از ظهر توسط سارا |
+ چهارشنبه پانزدهم آذر 1385ساعت 7:11 قبل از ظهر توسط سارا |
+ دوشنبه ششم آذر 1385ساعت 7:41 قبل از ظهر توسط سارا |
يادمون باشه که هيچکس رو اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهاش کنيم چون خرد ميشه ميشکنه و آهسته ميميره . يادمون باشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره يادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم . يادمون باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره . يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم .
+ جمعه سوم آذر 1385ساعت 7:32 قبل از ظهر توسط سارا |
وز من دل بی رحم تو بی زارتر است بگذاشتـــیم, غــم تو نگذاشــت مــرا حقـا که غمــت از تو وفــادارتـر است
+ پنجشنبه دوم آذر 1385ساعت 7:35 قبل از ظهر توسط سارا |
منم دلتنگم !
آن قدر که با نامت مي گريم !
دل تنگي...
انتظار...
من ...
من غريب تر از هميشه ام عشق من...
تو که خوب مي دانستي که همه تنها آشنايي را به يدک مي کشند و تو آشناي مني...
تو که مي دانستي هر نفسم با نفست بيرون مياد...
تو...
يادت نمي آيدعشق من؟...
يادت هست در آغوشم کشيدي که من همه کس توام ! ...
من براي تو ...
براي تو که همه کس مني...
براي تو که همه ي دنياي ساده و کودکانه ي مني دلتنگم...
من براي چشماني دلتنگم که روزهاست رهايم کرده اند..
من براي دست هايي دلتنگم که روزهاست تنهايم گذاشته اند و رفته اند
من روزهاست که خاموشم...
بگذار فکر کنند اين ها هذيان هاي يک بيمار تب آلود است...
بگذار فکر کنند شعر است !
استعاره هاي ادبيست و برايم دست بزنند ..
.بگذار تماشا کنند مرا که خاطرات دروني وجودم را مي خورند و دارم تمام مي شوم
براي آن ها بي آن که بدانند من روزهاست تمام شده ام...
به من حق بده نازنينم! تو حق بده...
اين آشفتگي را بر من ببخش وليکن من براي تمام شدن خويش اين طور گريان نيستم...
من برای رفتن توست که می نالم ..........
+ دوشنبه بیست و نهم آبان 1385ساعت 7:37 قبل از ظهر توسط سارا |
+ جمعه بیست و ششم آبان 1385ساعت 6:30 بعد از ظهر توسط سارا |
عمري به هر کوي و گذر گشتم که پيدايت کنم
اکنون که پيدا کرده ام ، بنشين تماشايت کنم
الماس اشک شوق را تاجي به گيسويت نهم
گل هاي باغ شعر را زيب سراپايت کنم
بنشين که من با هر نظر ، با چشم دل ، با چشم سر
هر لحظه خود را مست تر ، از روي زيبايت کنم
بنشينم و بنشانمت آن سان که خواهم خوانمت
وين جان بر لب مانده را مهمان لب هايت کنم
بوسم تو را با هر نفس ، اي بخت دور از دسترس
ور بانگ برداري بس ! غمگين تماشايت کنم
تا کهکشان ، تا بي نشان ، بازو به بازويت دهم
با هم زماني ، هم دلي ، جان را هم آوايت کنم
اي عطر و نور تو امان يک دم اگر يابم امان
در شعري از رنگين کمان بانوي رويايت کنم
بانوي روياهاي من ، خورشيد دنياهاي من
اميد فرداهاي من ، تا کي تمنايت کنم ؟
+ پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385ساعت 7:37 قبل از ظهر توسط سارا |
امشب به سراغم نيامد سر به خانه همه زد اما پيش من نيامد ستاره ها را شمردم شهابها را آرزو كردم ولي باز هم نيامد به دنبالش مي گشتم ناگه چشمم به مهتاب خيره شد به ياد روزهايي كه با من بود در آسمان سير مي كرديم در چهره اش ديدم پيش من ست دستم را به دستش رساندم ولي سپيده دستم را پس زد دوباره تا شب در كنار پنجره باز اطاق مي نشينم تا شايد امشب دستش را گرفتم
+ چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385ساعت 7:35 قبل از ظهر توسط سارا |
+ چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385ساعت 7:15 قبل از ظهر توسط سارا |
ای خدا امشب دلم خیلی پره
می خوام باهات حرف بزنم . حرفایی که حرف دله می خوام بگم خسته شدم خسته شدم از روزگار از این دیار دیار پرشرم وحیا دیار پررنگ و ریا می خوام بگم که ای خدا دوست دارم بی انتها